สมาคมวิจัยส่งเสริมและพัฒนาวัฒนธรรมสื่อสมัยใหม่

ในที่สุด วันนี้ก็มาถึง
วันที่ชั้นไม่อยากให้มาถึงที่สุดในรอบปี
"วันเปิดภาคเรียน"
.
.
.
หลังจากงานปูสาดเมื่อวานจบไป โรงเรียนก็เปิดเทอมวันนี้พอดี
อาการเฟลค้างแบบไขว้เขวหลังงานเลิกรามันยังไม่หายไปซะที
ถึงว่าวันนี้จะเรียนครึ่งวัน แถมเป็นแค่ปฐมนิเทศก็เหอะนะ
.
.
.
.
ด้วยอาการเฟลๆยมๆเหมือนซอมบี้
ชั้นเดินไปไปถึงประตูโรงเรียนแล้วตอนที่ตัดสินใจโดดปฐมนิเทศมันซะ เหอะๆ
ชั้นเดินเลยไปถึงเซเว่นฯหน้าโรงเรียน กะแวะเข้าไปหาอะไรกิน
ชั้นก็พบนักเรียนอีกคนโดดมาเช่นกัน

ดูจากเครื่องแบบ เป้นของนักเรียนชาย
แต่ทรงผมนี่....คงไม่ใช่แน่ๆ
"นักเรียนหญิงทำไม่ใส่เครื่องแบบผู้ชายฟระเนี่ย" ชั้นคิดในใจ

ชั้นไม่ได้เอะใจเลยซักนิด ว่านี่มันจะเป็นสาเหตุให้เกิดเรื่องต่อมา

ชั้นซื้อฮอทด็อกกะมาม่า รับแสตมป์ แล้วไปนั่งจ่อมป๊อกในร้านเช่าหนังสือการ์ตูนข้างๆ

10โมง
ในที่สุด ชั้นก็ไดฤกษ์เริ่มไปโรงเรียนซะที
ชั้นสังเกตเห็นนักเรียนหญิงคนเมื่อเช้าอยู่ที่ห้องปกครองด้วย
แหงล่ะ ใส่เครื่องแบบแบบนั้นมา จะไม่โดนลากเข้าปกครองก็ใช่ที่
เมื่อชั้นไปถึงห้อง นี่เป็นเวลาพัก
ข.กะบาสนั่งจั่วการ์ด"ยิกู"กันอยู่พอดี
ชั้นเดินไปทักพวกมัน พลางสังเกตเห็นรอยยิ้มแปลกๆบนหน้าพวกนั้น
"มาสาย ไปไหนมาฟระ" ข.ทักขึ้นมาก่อน
"ขี้เกียจ เลยไปหลบที่ฐานลับ"ชั้นตอบไปแบบเซ็งๆ
"เออๆ"
"รู้มั้ยว่าปีนี้ห้องเรามีเด็กใหม่ด้วย มาวันแรก็โดนซิวเข้าปกครองเลย"
"เพราะใส่เครื่องแบบผู้ชายใช่มั้ย"
"รู้ได้ไงวะ"
"ก็ เห็นตอนผ่านปกครอง"

ชั้นหยิบเด็ดของชั้นขึ้นมากะจะเล่นกะพวกนั้น ก่อนที่บาสจะหยิบบางอย่างขึ้นมา
"วันนี้มีงานดูเอลประจำเดือน และนี่ก็คือ อัลบั้มอัดรูปงานปูสาด"รอยยิ้มแบบมีเลศนัยยังคงปรากฏบนใบหน้ามัน
"อือ... แล้วไง"ชั้นถามไป
"ก็ มีรูปคอส ทุกคน"บาสยิ้ม
"รวมถึง มรึงด้วย"ข.เสริม ก่อนที่บาสจะพูดต่อ
"เพราะงั้น เกมลงทัณฑ์ประจำเดือนนี้ ไม่สิน้า รางวัลคือ ใครชนะ ก็เอาไอ้นี่ไป
จะไปเผยแพร่ยังไงก็ได้ ตามใจ เพราะพวกเราไม่ใช่คนเดือดร้อน   555+"

งานเข้าซะแล้ว  ชิบ
ชั้นก็คิดหลายรอบแล้วว่า ไม่น่าคอสจริงๆด้วย สาวดุ้นเนี่ย
และนี่ เป็นอะไรที่ สาหัสโคตรๆเลย

ชั้นไม่มีทางเลือกนอกจาก...
"โอเค งั้น ก็ เริ่มดูเอลได้เลย หึ"
.
.
.
การดูเอลประจำเดือนเป็นระบบเก็บแต้ม ชนะได้3 แพ้อด และเสมอได้1 เหมือนฟุตบอล
การดูเอลประจำเดือนจะเป็นการจัดอันดับของคนในชมรมการ์ดยิกูด้วย
และเพราะจำนวนสมาชิกชมรมที่มากกว่า200คน เมื่อทางชมรมจัดแข่งทีนึง
วันนั้น สมาชิกชมรมแทบจะไม่เข้าเรียนกันเลย
ถ้าถามว่า ทำไม่ถึงไม่เข้าเรียนได้ ก็เพราะ อ.ที่ปรึกษาชมรม เป็นอ.ปกครองเองล่ะมั้ง
การแข่งรอบคัดเลือกจะเป็นการเก็บแต้ม ก่อนเที่ยง 4คนแรกที่มีแต้มสูงสุดจะได้แข่งในรอบ8คน
ส่วนอีก4คนที่เหลือ คือจตุรเทพยิกูที่มีอัตราการชนะสูงสุด และคนที่ชนะในการแข่ง ก็จะได้ตำแหน่งคิงส์ไป
และ ระบบเกมลงทัณฑ์ สำหรับคนที่คะแนนบ๊วย แต่ว่า หากคิงส์แพ้แม้แต่ครั้งเดียวในการแข่ง
แม้จะรักษาตำแหน่งไว้ได้ ก็ต้องโดนเกมลงทัณฑ์ไป
และคิงส์ของชมรมคนปัจจุบัน ก็คือชั้นเอง
.
.
.
ในที่สุด
.
.
.
รอบชิงชนะเลิศ
ชั้นใช้เด็คคุณเมดของชั้นฝ่าฟันมาได้
แต่ตอนนี้ ฝ่ายตรงข้ามกำลังได้เปรียบอย่างมาก ด้วยไลฟ์พ้อยต์140000แต่ไม่มีการ์ดในสนามเลย
ชั้นโดนไฟนอลเคาท์ดาวน์กับไทมป์จั้มป์ ทำให้ชั้นเหลืออีกเทริ์นเดียว
"คุณเมดในตำนาน (เรียกโดยผลของ การอัญเชิญแห่งไม้กวาด เท่านั้น พลังโจมตี2800 เมื่อโจมตีจะเพิ่มพลังโจมตีเป็นสองเท่าจนจบเทริ์น) โจมตีไลฟ์พ้อยต์ผู้เล่นโดยตรง"
"ฮ่าฮ่าฮ่า แกเหลือเทริ์นเดียวนะ ไลฟ์ชั้นยังเหลืออีกเกือบแสนนะเฟร้อย พลังโจมตีแค่นั้นจะทำอะไรได้"
"ใช้การ์ดเวทย์มนต์ความเร็วสูง [สายใยแห่งผ้ากันเปื้อน] การ์ดใบนี้จะทำให้มอนสเตอร์เผ่าเมดของชั้นชั้นใช้เอฟเฟคของมอนเผ่าเมดในสุสานได้1เทิร์นชั้นขอใช้เอ็ฟเฟ็คของ [คุณเมดผู้ขยัน]
เพราะงั้น เมื่อคุณเมดโจมตีใส่ผู้เล่นโดยตรงได้ จะโจมตีซ้ำได้ตามเลเวล(จำนวนดาว) คุณเมดในตำนานเลเวล8 พลังก็..."
"บ้าน่า แต่2800คูน8ก็ยังไม่เป็นไรหรอกน่า"
"แต่พลังโจมตีของคุณเมดในตำนานจะเพิ่มขึ้นสองเท่าทุกครั้งที่โจมตีนะ"
"หมายความว่า..."
"พลังโจมตีของคุณเมดในตำนาน ในการโจมตีแต่ละครั้งคือ5600+11200+22400+44800+89600+179200+358400+716800=1428000 ต่อให้นายมีไลฟ์พ้อยต์หนึ่งล้านก็ไม่พอหรอกนะ ไลฟ์พ้อยต์นายเหลือ0แล้วนะ"
"บ้าน่า...นี่ ชั้น ยังล้มแกไม่ได้อีกเหรอเนี่ย..."
"อืม นายแพ้แล้ว"
"เชอะ"
"ไปเลย คุณเมดในตำนาน โจมตี!!!!"
.
.
.
.

---------------------------------------------------------------
หลังจากชั้นชนะได้โดยที่ไม่แพ้ซักตา ทำให้ชั้นได้สิทธิ์ในการครอบครองอัลบั้มภาพนั่น
เอาล่ะได้เวลากลับห้องแล้ว
.
.
.
ชั้นไปที่ห้อง ก็เห็นบาสกะข.กำลังค้นอะไรแตกตื่นอยู่
ชั้นเดินไปทวงอัลบั้มภาพทันที
"จะเอาไปซ่อนอะไรรึไง ชั้นชนะแล้ว ส่งมาได้ยัง"
"เออ ถ้ามันอยู่ที่กูนะ"มันพูดกลับมา
"หมายความว่าไง"ชั้นถาม
ข.เงยหน้ามาจากกระเป๋า"ก็ อัลบั้มหายน่ะสิ"
.
.
.
.
.
=[]=
.
.
.
.
----------------------------------------------------------
ชั้นเดินไปตามหาอัลบั้มไปทั่ว ตั้งแต่ชั้น1ถึงชั้น4ซะทุกห้องจนเย็น
แต่......
"เจอบ้างมั้ย"ชั้นถาม
"ไม่เจอเลย"พวกบ้าสองตัวส่ายหัว
"เพราะเอามาเล่นเป็นไง ที่นี้แหละ เป็นเรื่องเลย"
"แต่ กูว่า ผลลัพธ์มันก็โอเคกะที่ต้องการนะ"ข.พูดขึ้น
"อืม ก็จริง กูเอามาเผยแพร่"บาสพยักหน้า
"เฮ้ย"
"เออ งั้น ถ้ามึงเจอ ก็ เป็นของมันนะ โชคดีว่ะ เหอะๆ"
บาสกะขอยิ้มเยาะแล้วเก็บกระเป๋ากลับบ้านไป
ชั้นได้แต่เดินเซ็งๆไปนอนตายที่โต๊ะ นอนบ่นว่าทำไมมันซวยอย่างนั้นฟระ
ชั้นเหลือบไปเห็นโน้ตแผ่นหนึ่งบนโต๊ะ
เขียนด้วยลายมือที่น่ารักเกินกว่าจะเป็นตัวผู้เขียน
"อัลบั้มอยู่ที่ชั้น จะรอบนดาดฟ้าโรงเรียนตอน5โมง"
ชั้นดูนาฬิกา ตอนนี้5โมง15แล้ว

ขอให้ทันเถอะนะ

ชั้นรีบวิ่งตะบึงไปขึ้นบันไดไปดาดฟ้าทันที
-------------------------------------------------------
ดาดฟ้า

ชั้นวิ่งมาถึงดาดฟ้าแล้ว
แต่....ไม่มีใคร
.
.
.
"ตายแน่ ภาพพจน์ตรูข้า"ชั้นคิดในใจ
แต่เสียงหนึ่งก็ด้งขึ้นมา
"มาสายนะนาย"
ชั้นหันไปหาต้นเสียง
ก็เจอยัยชุดนักเรียนชายคนเมื่อเช้ายืนอยู่ มือถืออัลบั้มภาพ
"เฮ้ ไอ้นั่นน่ะ มันของชั้น เอาคืนมานะ"
ยัยนั่นยิ้มอย่างจอมมาร"เรื่องสิ"
"ชั้นเคยไปทำอะไรเธอมาก่อนรึไง หา!"
"ก็ เอ่อ สิ หรือว่าจำเรื่องเมื่อวานไม่ได้"
"ชั้นเคยเจอเธอมาก่อนรึไงเล่า แถมเมื่อวาน..."
"ก็ใช่นะสิ นายเดินชนชั้นเมื่อวานไง เจ็บมากนะนั่นน่ะ"

ชั้นอึ้งไปสามวิ
เดี๋ยวนะ
จะบอกว่ายัยคนเมื่อวานตามมาราวีชั้นถึงโรงเรียนเลยเหรอ

สาวน้อยหยิบของสิ่งหนึ่งมาจากกระเป๋า "วิกเล็นคุง!?"

ดูจากหน้าตาที่คุ้นๆ+วิกแล้ว
สรุปละกันว่า ถูกต้องนะคร้าบบบบ
ซวยแน่ตรู

สาวน้อยพูดต่อไป
"เพราะงั้นเพื่อแลกกับการที่ชั้นจะไม่เผยความลับของนายให้ใครรู้"
สาวน้อยยิ้มแสยะ
"นายต้องมาเป็นหมารับใช้ชั้นซะ หึหึ"

ชั้นได้แต่ยืนอึ้ง
คิดซ้ำไปมาในใจ
งานเข้ามากๆแล้ว
ซวยโคตรเลยตรู
ว่าแล้วน้า
"กล้าตัดกล้าคอส"นำปัญหามาให้จริงๆ

ตอนที่1

วันนั้นเกิดขึ้นในฤดูร้อน วันนั้น มันไม่เหมือนวันธรรมดาทั่วๆไปหรอกนะ
ใช่ วันนั้นเป็นหนึ่งในวันที่ชั้นรอคอยมาตั้งครึ่งปีเชียวนะ "งานปูสาดกาดโด"น่ะ
ถิอเป็นงานย่อยของงานการ์ตูนเชียงใหม่เลยแหละ
ถึงอย่างนั้น พอนึกถึงตัวที่ชั้นต้องคอสไปวันนี้แล้ว ก็อดเซ็งไม่ได้แฮะ
แต่มองโลกในแง่ดี ชั้นอาจจะได้คอสชุดที่ชั้นเอาไปก็ได้ ว่าแล้ว ชั้นก็หยิบชุดยมทูตหัวหน้าหน่วย10ลงกระเป๋า แล้วโดดขึ้นรถ
.
.
เกือบลืมดาบ ชั้นเลยต้องลงไปเอา
.
.
"แฮ่ก แฮ่ก..."
ในที่สุด ชั้นก็มาถึงงานซะที รถติดบ้าตรงวังสิงคำนั่น ทำเอาเสียเวลาไปเป็นชั่วโมง
ตอนนี้10โมง คนทั่วไปคงเริ่มมากันแล้ว แต่สำหรับชั้นที่ต้องมาจัดเซอร์เคิล นี่ถือว่าสาย = =a"
เอาน่า เค้าคงไม่ใจร้ายว่าอะไรชั้นหรอก ถึงมาสายนินหน่อย ชั่วโมงเดียวเอง
และที่ชั้นกังวลเกี่ยวกับมันที่สุด ....คงไม่ล่ะมั้ง
.
.
ชั้นเดินจากโรงจอดรถอันมืดทึบไปยังประตูทางเข้าศูนย์การค้า กระเป๋าเป้ใบใหญ่ของชั้นคงไม่ผิดสังเกตุเท่าดบไม้ทำเองที่เป็นพรอพของชั้นหรอก
ถ้าเป็นวันธรรมดา คนคงจะมองกันตรึม แต่วันนี้ สายตาพวกนั้นคงถูกดึงดูดไปยัง"พวกที่มาคอสเพลย์"ในวันนี้ซะมากกว่า

ชั้นเดินขึ้นนบันได้เลื่อนไปชั้น3ไม่สิ เรียกว่า3.5อันเป็นที่จัดงานจะดีกว่า
"ถ้าชั้นได้ใช้ชุดที่เอามาคอสก็คงจะดี"ชั้นคิดอย่างนั้น
แน่นอน....ชั้นคิดผิด
เจ้าบ้ามือขวาหรือผู้ติดตามหรือคนอื่นอาจเห็นเป็นสหายของชั้นยืนยิ้มอย่างมีเลศนัยมา
ไอ่ข.ยืนอยู่ตรงปลายบันไดที่จัดงาน
"มาสายนะมรึง ไอ่ติลา" คำพูดที่ดูเป็นกันเอง ต่างจากเวลาพูดกับคนนอกสมาคม แน่ล่ะ ก็คุยอย่างงี้กันเฉพาะในกลุ่มนี่หว่า
"เออ แล้วไง" ชั้นถามมันไป คาดหวังลึกๆว่ามันจะไม่ได้ตัดมา แต่ทว่า มันล้วงไปในกระเป๋า แล้วหยิบของสิ่งหนึ่งขึ้นมา
"ชุดครอส(Cross)"ใช่ ชุดคอสชุดนั้นถ้าชั้นใส่มันต้องเป็นชุดครอส(เดรส)แน่ๆ ระบายลูกไม้ฟูฟ่องโลลิต้า กระโปรงสุ่มบานซะขนาดนั้น
หรือว่า ชั้นต้องคอสสาวน้อยโลลิต้าจริงๆหรือเนี่ย
ข.ยื่นชุดนั้นมาให้ชั้น แล้วพูดย้ำถึงคำๆนั้น"เอ้า กล้าตัด กล้าคอส"
ชั้นได้แต่รับชุดนั้นมา มองไอ่ข.อย่างเจ็บแค้น ชั้นไม่น่าลั่นปากไปรับคำท้ามันเลย
เอาเถอะ
.
.
.
"คอสก็ได้ว่ะ"
ชั้นล้วงกระเป๋าดึงโทรศัพท์ขึ้นมา โทรไปหาคนที่แต่งหน้าที่ชั้นพอจะไว้ใจได้
"มาแต่งหน้าสาวดุ้นให้หน่อยละกันนะ"
.
.
.
หลังจากโทรหาไม่นาน ช่างแต่งหน้าก็มา เธอถามชั้นว่า"เอาให้สาวๆเลยใช่มั้ยคะ"
ชั้นพยักหน้า ใช่สินะ ไม่มีอะไรจะเสียแล้วนี่นา

ชั้นรอจนกระทั่งกาวขนตาปลอมที่ติดแห้ง  ในที่สุดช่างแต่งหน้าก็จัดการหน้าชั้นเรียบร้อย
"สาวละล่ะพี่ ฮิฮิ"
ชั้นไม่ค่อยอยากเห็นหน้าตัวเองเท่าไหร่หรอกนะ.....
"เอาล่ะนะ"
ชั้นถือชุดกับวิกเข้าไปในห้องน้ำ
"ให้ตาย กระโปรงสุ่มนี่ ใส่ลำบากชะมัด"
ชั้นปลุกปล้ำกับชุดกระโปรงโลลิต้านี่อยู่นาน ในที่สุด ชั้นก็ใส่มันเสร็จซะที
"ให้ตาย ตัดมาพอดีตัวชะมัด"
ชั้นใส่วิกผมลอนเกลียวเสร็จก็เดินมาส่องกระจกหน้าห้องน้ำ ถ้ามีคนเห็นสาวกระโปรงสุ่มเดินออกมาจากห้องน้ำชาย คงทำหน้าตาแปลกพิลึก
ชั้นส่องกระจก ควงร่มที่เป็นออฟ พลางพึมพำกับตัวเอง "หึ... ก็... ดูไม่เลวร้ายเท่าใหร่หรอกนะ"
.
.
.
.
ชั้นเดินตรงไปเข้าที่งาน น่าแปลกแฮะ ที่ชาวบ้านโดนแทรปกันตรึม
"นี่...พี่เป็นผู้ชายหรอกเหรอ"
"พี่สาวครับ ถ่ายรูปหน่อย หา! เดี๋ยว.... สาวดุ้นหรอกเหรอ!!!"
ยังมีอีกแยะเลย
เอาเป็นว่า ขนาดเจ๊คู่ขี้เล่นทั้งสองคน เจ๊ลูนะกะเจ๊อ้อมแอ้มยังทักชั้นผิดเลย
"สวยขึ้นเป็นกองเลยนะ ฮ่าฮ่าฮ่า พรืดดดด~ 555+" เจ๊ลูนะหัวเราะเข้าไปนั่น
"พี่ว่า แบบนี้ ต้องเป็นเจ้าสาวที่ดีแน่ๆ หนุ่มๆมาจีบเพียบเลยนี่ เน้อหอมนะ ฮ่าฮ่า"พี่อ้อมแอ้มยังช่วยผสมโรงอีก
"พอเหอะ เจ๊"
ชั้นเอือมที่จะบอกพวกนั้นแล้วว่า แพ้พนัน จากที่พูดไปว่า"กล้าตัดกล้าคอส" เลยเดินหลีกจากกลุ่มเจ๊พวกนั้นมา
.
.
"เฮ้อว..หิวน้ำจัง" ชั้นล้วงไปในหกระเป๋า(ในกระโปรง)แล้วชักแบงค์20ออกมาเดินตรงไปยังเมดคาเฟ่
จริงๆแล้ว ถ้าไม่เกิดเหตุการ์ณนี้ เรื่องต่อจากนี้ก็คงไม่เกิดขึ้นหรอกนะ.....
"ตุ๊บ!"
"โอ๊ย" เสียงเด็กสาวดังขึ้น ให้ตาย ชั้นชนใครเข้าแน่ๆ แต่ ชั้นไม่เห็นเลย...
ไม่สิ ชั้นเห็นเล็นตัวเล็กๆท่าทางโมเอ้มากมายเกินกว่าจะมาคอสตัวผู้แบบนี้ล้มอยู่
ด้วยความรับผิดชอบล่ะมั้ง ชันเดินไปหา แล้วดึงเค้าขึ้นมา
"ระวังหน่อยสิ"สาวน้อยพยุงตัวลุกขึ้นมา
"ครับ ครับ ขอโทษคร้าบบบ"ชั้นขอโทษเค้า ให้ตายสิ แบงค์20ชั้นหายไปแล้ว
"เดี๋ยวสิ....นี่ นาย...เป็นผู้ชายหรอกเหรอ" แม่สาวน้อยทำตาโตแบบว่า ไม่น่าเชื่อ
"ครับ เห็นอย่างนี้ ผมก็ไม่ได้มีรสนิยมอย่างนี้หรอกนะ"ผมพูดให้เธอเข้าใจ
"ไปก่อนนะครับ ระวังตัวด้วยล่ะ"ชั้นตัดบทเพื่อที่จะได้ไปหาแบงค์20เพื่อซื้อโค้ก
แต่ทว่า...

เรื่องนี้มันน่าจะเคลียร์ไปแล้ว ถ้าคนที่ชั้นชนไม่ใช่"ยัยแฮมสเตอร์กินคนนั่น"

"จะแก้ตัวยังไงก็ตาม... สาวดุ้นงั้นเหรอ นายก็ไม่ต่างอะไรกับกระเทยดีๆหรอก หึ!"
"=[]= จะเอายังไงกันแน่ แม่คุ้นนนน"ชั้นคิดในใจ
"ก็ชั้นบอกว่าไม่ได้แต่งเพราะชอบนี่"
"เหอะ จะยังไง นายก็ต้องชดใช้ ที่ชนชั้นล้ม"
ชั้นชักเริ่มกรุ่นๆกับแม่นี่ซะแล้ว แต่เถียงไปก็แค่นั้น ชั้นตัดสินใจจะให้เรื่องมันจบๆไปซะที ก็เลยบอกเธอไปว่า
"งั้น  ชั้นเลี้ยงน้ำเธอ เป็นไง"
"หึ! ก็ได้"สาวน้อยยังทำเสียงเชิด
สุดท้าย ชั้นเลยเสียเงินค่าน้ำ2แก้ว+เงิน20บาทที่ทำหาย พอยัยนั่นได้น้ำ ก็เดินไปทางอื่นทันที ไม่มีขอบคุณซักคำ ให้ตายซิ

แต่จะว่าไป พี่สตาฟต์ที่บูทน้ำตรงเมดคาเฟ่ก็ติดแทรปเหมือนกันแฮะ ถึงกับชมเราว่า"โมเอ้จัง สาวน้อยโลลิต้า"
.
.
.
ติดแทรปสาวดุ้นกันทั้งงานเลยน้า
.
.
สุดท้าย พอไอ่ข.คว้าแชมป์ตอบคำถามเสร็จ พวกเราก็เลยไปฉลองกันที่ร้านหมูกะทะของเพื่อนเราในสมาคม
ชั้นไม่ได้เปลี่ยนชุด ไอ่ข.กะบาสจืดจางเนี่ยแหละตัวดีเลย
"ก็ มึงกล้าตัดกล้าคอสเองนี่"ข.พูด
"อย่าเปลี่ยนนะ ไว้กินเสร็จค่อยเปลี่ยน กูจะถ่ายรูปสาวน้อยโลลิต้ากินหมูกะทะ" บาสพูดแล้วก็เอากล้องคอมแพ็คมาถ่าย
 แม่ของหมอนั่นยังทักชั้นผิดเลย
"คือว่า ผมเป็น ผู้ชายครับคุณป้า"
"ว้ายยย เหรอจ๊ะ แหม แต่ป้าว่าแต่งแบบนี้ก็ขึ้นนะเนี่ย"
"....เหรอครับ แฮะแฮะ"
.
.
ย่างหมูในชุดโลลิต้า มันก็ต้องเลอะเป็นธรรมดา แต่สงสารคนซักมั่งสิเฮ้ย
สุดท้าย กว่าจะได้เปลี่ยนชุด ก็ตอนกินหมูกะทะเสร็จ ชุดงี้เหม็นหมูย่างไปเลยเชียว
ยังดีที่เปลี่ยนชุดก่อนกลับบ้าน พวกครอบครัวชั้นเลยไม่เห็นสภาพลูกชาย แต่ตอนแม่ชั้นไปรับ แม่ของเพื่อนร้านหมูกะทะยังเมาท์ให้แม่ชั้นฟังเลย
"ลูกน้องนะคะ แต่งหญิงขึ้นมากเลยนะคะ น่ารักจังเลย สนใจให้บ้านนี้มายืมเป็นลูกสาวมั้ยคะ"
แม่ชั้นดันเล่นด้วย"เดี๋ยวทางนี้ขอดูก่อนนะคะ"
ชั้นได้แต่มองอย่างเอือมๆ แม่ยังมาถามชั้นอีกว่า"ไม่สนใจเป็นเมดในร้านเมดคาเฟ่เหรอ"
- -
เอาเถอะ
สุดท้าย ชั้นก็กลับมาถึงบ้านจนได้ ชั้นล้มตัวลงนอน เหนื่อยชะมัดเลย
.
.
.
.
"เดี๋ยวสิ ชั้นไม่ได้แต่งหญิงเพราะชอบหรอกนะ"

"ผู้ชาย......สาวดุ้นงั้นเหรอ นายก็ไม่ต่างอะไรกับกระเทยดีๆหรอก หึ!"

ชั้นสะดุ้งตื่นขึ้นกลางดึก
"ให้ตาย ฝันถึงเรื่องที่ชนยัยนั่นตอนกลางวันซะได้ เป็นลางบอกเหตุซวยรึไงนะ"
ชั้นก็ไม่ได้คิดอะไรต่อจากนั้น แล้วล้มตัวลงนอนต่อ

ถ้าชั้นรู้เรื่องต่อจากนี้ ฝันนั่น คงเป็นลางบอกเหตุที่ตรงเผงเลยล่ะ แต่ มันก็ไม่ได้เป็นเหตุเลวร้ายซะหมดหรอกนะ

ฟิคเรื่องนี้มีเค้าโครงมาจากเรื่องจริง
เพราะงั้น จึงอาจจะมีการนึคนที่มีอยู่จริงมาใส่ในเรื่องบ้าง

เอนทรี่นี้มีประกาศขึ้นมาเพื่อบอกว่า
ถ้าบุคคลที่คิดว่าตัวเอง น่าจะ มีส่วนร่วมในเรื่อง
แล้วอยากให้ใช้นามสมมุติหรืออยากให้ใส่ชื่อจริงไปเลย

หรือไม่ต้องการให้มีตัวละครบุคลิกคล้ายตัวเองในเรื่อง

กรุณาติดต่อมาด้วย โพสท์ลงคอมเม้นก็ได้

.

.

.

ฟิคนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับพระเอกที่ไปแพ้พนันจนโดนจับแต่งหญิง
กะนางเอกที่จิ้นวายระเบิด และเหล่าผองเพื่อน
เรื่องราวเหตุการณ์ต่างๆอาจจะถูกนำมาใส่

แต่นี่เป็นฟิค เพราะงั้น

ใชวิจารณ์ญาณด้วยนะเออ

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ตัวอย่างบทนำ

"ถ้าวั้นนั้น ชั้นไม่ไปเดินชนยัยนั่นเข้าล่ะก็ คงไม่ต้องเป็นขี้ข้าแบบนี้หรอก"

"อย่างนายน่ะ เป็นขี้ข้าชั้นซะดีๆ"

"เดี๋ยวสิ ชั้นไม่ได้แต่งหญิงเพราะชอบหรอกนะ"

"ผู้ชาย......สาวดุ้นงั้นเหรอ นายก็ไม่ต่างอะไรกับกระเทยดีๆหรอก หึ!"

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

วันศุกร์น่าจะมาลงตอนที่1นะ